Oštećen sluh kod dece u ranoj dobi

Ukoliko pogledamo statističke podatke videćemo da jedno ili dvoje dece na hiljadu novorođenih ima trajno oštećenje sluha koje nastaje u periodu trudnoće ili zbog nekog zbivanja tokom porođaja. Možda to ne izgleda često, sve dok se ne dogodi našem detetu. Zapravo, češće je od mnogih drugih prirođenih oštećenja.

Close up view of Caucasian baby dressed as a doctor

Šta je uzrok?

Najčešći uzrok tih oštećenja je genetski. U oko 70 posto genetski uzrokovanih nagluvosti i gluvoća, oštećenje sluha jedini je simptom, pa je stoga oštećenje dugo neuočljivo. Danas je poznato više od 100 gena odgovornih za takva, izolovana oštećenja sluha. Najčešće se pojavljuje kod dece čiji roditelji i rodbina imaju normalno razvijen sluh, jer po pravilu “preskače” po nekoliko generacija pa niko u porodici i ne poznaje nekoga ko nije čuo ili je čuo slabije. Stoga podatak da niko u porodici nema problema sa sluhom nije nikakvo osiguranje da oštećenja neće biti. Svi mi nosimo mnoštvo “loših” gena koji ne dolaze do izražaja dok se slučajno ne sretnu sa drugima, jednako “lošima”.

Naravno da se oštećenje pojavljuje često i kod onih porodica gde postoji neko sa oštećenjem sluha, a može se pojaviti i zajedno s nekim drugim malformacijama ili simptomima. Osim genetskog uzroka, mogući uzrok je i infekcija deteta pre ili nakon rođenja.

Često se spominje citomegalovirus (CMV), koji pripada grupi herpes virusa. Smatra se da je CMV infekcija, nakon genskog uzroka, drugi najčešći uzrok trajnog oštećenja sluha kod dece, te da je od 15 do 20 posto svih umerenih ili težih oštećenja sluha posledica te infekcije. Ipak, svako zaraženo dete ne mora imati oštećenje sluha niti neke druge simptome bolesti. Naravno, većina te dece, naročito prvo vreme, nema nikakve simptome bolesti, a ne mora ih imati ni posle. Sluh je kod njih nakon rođenja najčešće uredan, a oštećenje nastaje posle, najčešće do druge godine života, u proseku od 5 do 23 posto dece.

Kod simptomatskih infekcija (infekcije sa znakovima na osnovu kojih lekar može posumnjati da infekcija postoji) oštećenje se pojavljuje češće, od 20 do 40 posto, a po nekima i kod 65 posto dece.

Studije iz industrijski razvijenih zemalja pokazuju učestalost konatalne citomegalovirusne infekcije između 0,3 i 1,2 posto pa se ona smatra najčešćom perinatalnom infekcijom koja može izazvati invaliditet. Bez obzira na to, i zdravstveni radnici i javnost posvećuju joj premalo pažnje i smatraju da će slušni aparati rešiti problem.

Naveliko se u Evropi raspravlja o skriningu trudnica i novorođenčadi kao rutinskom pregledu. Infekcija se širi preko gotovo svih izlučevina. Zaražena dojenčad i mala deca skladišta su velike količine virusa mesecima i godinama pa su rizična jer ih prenose. Stoga je veoma važno o riziku infekcije upoznati buduće majke koje se bave negom i lečenjem male dece, vaspitače u dečjim kolektivima pa i zdravstveno osoblje.

Jak nedostatak kiseonika tokom i nakon porođaja, visoke vrednosti bilirubina u krvi i infekcije nakon porođaja daljnji su mogući uzrok oštećenja sluha, naročito ako se dete rodi prerano ili je male porođajne težine i ako je trudnoća trajala prosečno.
Ni kod te dece uredan nalaz u porodilištu nije sigurnost urednog sluha u budućnosti. Takvu decu treba pratiti naročito u prve tri godine života.

Slični članci:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *